W tym wpisie dowiesz się, do czego służą i jak skonfigurować słowniki pomocnicze. 

Słowniki pomocnicze  

  • ułatwiają i przyspieszają wprowadzanie danych podczas dodawania dokumentów w systemie.  

Dzięki nim użytkownik nie musi za każdym razem ręcznie wpisywać powtarzalnych treści – może wybrać gotową pozycję ze słownika. 

  • działają jako podpowiedzi w formularzach i mogą być tworzone oraz edytowane przez podmiot. 

Można przygotować kilka różnych wersji treści dla tego samego pola, np. osobne wpisy dla różnych typów studiów, kierunków lub języków dokumentu. Po wybraniu pozycji ze słownika system automatycznie uzupełnia pełną treść pola, którą użytkownik może dodatkowo zmienić przed zapisaniem dokumentu. 

  • są dostępne dla wybranych typów dokumentów i pól określonych przez system,  
  • nie służą do walidacji danych,  
  • mogą być w dowolnym momencie edytowane lub rozbudowywane przez podmiot. 

Ścieżka dostępu    

Zaloguj się do POL-on 2.0. i wybierz moduł „Dyplomy elektroniczne” [1].Następnie kliknij w kafel „Konfiguruj dokumenty i integrację” [2]. 

Wybierz „Konfiguracja dokumentów” [3] orazdokument, dla, którego konfigurujesz tłumaczenie [4], np. dyplom ukończenia studiów. Przejdź do zestawienia „Słowniki pomocnicze” [5].  

Dodanie słowników pomocniczych w języku polskim 

(Na zrzutach znajdziesz konfigurację słowników pomocniczych na przykładzie suplementu). 

Aby dodać słowniki pomocnicze kliknij „+Dodaj wersję językową” [1].

Z rozwijanej listy wybierz zakres danych [2], dla której tworzysz słownik. Spowoduje to pojawienie się przycisków do tworzenia słownika lub słowników. Lista dostępnych słowników pomocniczych zależy od wybranego typu dokumentu.

Możesz utworzyć słowniki pomocnicze dla następujących sekcji suplementu do dyplomu:  

  • Dostęp do kształcenia 
  • Forma weryfikacji 
  • Kwalifikacje i uprawnienia zawodowe 
  • Ocena 
  • Organ podejmujący uchwałę 
  • Skala ocen 
  • Typ zajęć 
  • Warunki przyjęcia na studia 
  • Wyjaśnienie skrótów 
  • Wynik ukończenia studiów 
  • Źródła informacji. 

Aby dodać wartości słownikowe do wybranej sekcji, kliknij „+ Dodaj pozycję do słownika” [3]

Uzupełnij pola: 

  • „Nazwa (unikalna)” [4] – jest niewidoczne na suplemencie, ale widoczna dla użytkownika.  
  • „Wartość” [5] – jest widoczna na suplemencie.

Kliknij „Zapisz” [6].

Po zapisie wartości słownikowej możesz ją:   

  • edytować [7] 
  • usunąć [8].  

Po dodaniu pozycji słownikowych do wybranych sekcji dokumentu zapisz całość przyciskiem na dole ekranu [9].

Dodana wersja słowników w języku polskim będzie miała status „Roboczy” [1].  

Możesz ją:  

  • Podejrzeć [2] 
  • Edytować [3] 
  • Zatwierdzić [4]  
  • Usunąć [5]. 

Zatwierdzenie wymaga autoryzacji tokenem [6]. Po zatwierdzeniu status wersji zmieni się na „Aktywny” [7]

Dodanie tłumaczenia słownika pomocniczego 

Jeśli podmiot wydaje dokumenty w innych językach niż polski, dodaj tłumaczenia utworzonego słownika pomocniczego.  

Kliknij „+ Dodaj wersję językową” [1]

Wskaż „Zakres danych” [2] oraz „Język” słownika [3].  

W sekcji z wprowadzonymi polskimi tłumaczeniami, kliknij w ikonę edycji przy danej pozycji słownikowej [4].

W pole „Wartość” wpisz tłumaczenie rekordu na wybrany język [5] i kliknij „Zapisz” [6]

Po dodaniu tłumaczeń w wersji językowej słownika pomocniczego zapisz zmiany przyciskiem na dole strony [7]

Na liście wersji zobaczysz utworzoną wersję językową, analogicznie – jak w wersji polskiej, możesz ją podejrzeć, edytować, zatwierdzić lub usunąć. 

Uzupełnianie słownika poprzez import z pliku  

Pola sekcji można zasilić danymi ze specjalnie przygotowanego pliku w formacie *.json.   
W tym celu zamiast uzupełniania ręcznego formularza kliknij „Importuj tłumaczenia” [1].  

Wybierz plik z dysku komputera. Jeśli ma on właściwą strukturę, pola w sekcjach zostaną po imporcie automatycznie zasilone danymi.
Przed zapisem sprawdź sekcje i upewnij się, że zaimportowane dane są poprawne.  
W razie braków / nieprawidłowości możesz poprawić błędy i uzupełnić braki ręcznie, lub wgrać poprawiony plik ponownie.  

Dla tego samego zakresu danych i języka mogą więc jednocześnie istnieć: 

  • jedna wersja ze statusem „Aktualny”,  
  • jedna wersja ze statusem „Roboczy”.